مقدمه: نانوبلورهای یک بعدی به خصوص نانو میله های اکسید روی به دلیل خواص و کاربردهای زیادی که پیدا کرده اند، امروزه بسیار مورد توجه قرار گرفته اند. روش های شیمیایی و فیزیکی تولید نانومیله های اکسید روی، معمولا موجب باقی ماندن مواد شیمیایی بر روی سطح ذرات می شوند و ایجاد سمیت می کنندکه موجب می شود کاربردهای این نانوذره در زمینه های بهداشتی و پزشکی محدود گردد، درنتیجه سنتز زیستی نانوذرات اکسید روی به عنوان یک فرایند دوستدار محیط زیست و جایگزین روش های شیمیایی و فیزیکی مورد توجه قرار گرفته است. مواد و روش ها: نانومیله های اکسید روی به وسیل ه باکتری زانتوموناس کمپستریس و سوبسترای نیترات روی 6 آبه، در pH 7 در شیکر انکوباتور با دمای 37 درجه سانتیگراد تولید شد. پودر حاصل پس از خشک شدن، کلسینه شد. نانوذرات اکسید روی سنتزشده با استفاده از آنالیزهای FTIR، XRD، SEM، EDX و طیف سنجی UV–VIS بررسی شدند. نتایج: آنالیز FTIR برای بررسی گروه های عاملی استفاده می شود. پیک مشاهده شده در 1-563cm  مربوط به ارتعاشات کششی نانوذرات اکسید روی است. نتایج XRD نشان می دهد که نانوذرات سنتزشده خالص و با فاز شش ضلعی کریستالی هستند. آنالیز SEM که برای بررسی مورفولوژی و سایز نانوذرات است، نشان می دهد که نانومیله های اکسید روی قطری بین 200-122 نانومتر با طول متوسط حدود 300 نانومتر دارند. آنالیز EDX که برای بررسی عناصر سازنده و خلوص محصول به کار می رود، نانومیله های اکسید روی تولیدی را بدون تشخیص هرگونه ناخالصی نشان داد. حضور نانوذرات اکسید روی در پیک جذب 376 نانومتربه وسیل ه طیف سنجی مرئی- فرابنفش نیز تایید شد. بحث و نتیجه گیری: در این پژوهش، روشی کم هزینه، گزارش نشده، غیرسمی، ساده، مطمئن و دوستدار محیط زیست برای سنتز زیستی نانوذرات اکسید روی با استفاده از باکتری زانتوموناس کمپستریس به عنوان عامل پوشاننده و کاهنده توصیف شده است.

سابقه و هدف: صمغ زانتان، بیوپلیمر بسیار مهمی است که در بسیاری از صنایع به ویژه صنعت غذا کاربردهای متنوعی دارد. در این تحقیق، تولید میکروبی آن از باکتری زانتوموناس کمپستریس PTCC1473 بر ملاس نیشکر و شیره خرما در تخمیر غوطه ور و ضایعات خشک خرما (پس از شیره گیری) در تخمیر حالت جامد مقایسه شد.مواد و روش ها: ترکیب شیمیایی سوبستراها از نظر درصد وزن خشک سلولی، نیتروژن، قند، رطوبت، خاکستر و pH اندازه گیری شد. از محیط های کشت (Yeast malt broth) YMB و (Yeast malt agar) YMA برای نگهداری و تلقیح استفاده شد. گرمخانه گذاری مایه تلقیح در شیکر انکوباتور (دما 28oC و دور 200rpm به مدت 72 ساعت) انجام گرفت. جهت تعیین وزن خشک سلولی، محیط تخمیر رقیق و سانتریفوژ شد 50min, 21055 ´g) و دمای (5oC. محلول رویی برای جداسازی زانتان از رسوب توده سلولی جدا شد. پس از رسوب زانتان با ایزوپروپانول، محلول سازی مجدد و جداسازی با سانتریفوژ (2056 ´g)، وزن خشک زانتان معین شد. طراحی آزمایش به روش پلاکت برمن (Plackett Burman design) PBD انجام شد.یافته ها: تاثیر نوع و غلظت منابع کربن (شیره خرما و ملاس نیشکر)، نیتروژن (نیترات آمونیوم و فسفات دی آمونیوم) و فسفر K2HPO4 و KH2PO4، دما، زمان، دور همزن، میزان و سن تلقیح بر راندمان تولید بررسی شد. بیشترین تاثیر معنی دار به نوع منابع کربن و نیتروژن محیط کشت مربوط بود.نتیجه گیری: مقایسه نتایج حاصل از دو روش تخمیر نشان داد که راندمان (درصد وزنی گزانتان به قند مصرفی) و بهره دهی (g/g.day نسبت زانتان تولید شده به قند مصرف شده در واحد زمان) تولید در تخمیر غوطه ور (22.4، 7.46) بیشتر از حالت جامد (17.9 و 9.88) است. همچنین، ضمن اثبات برتری شیره خرما به ملاس نیشکر و ضایعات خشک خرما، با تغییر ترکیب و شرایط فیزیکی شیمیایی محیط کشت، راندمان تولید زانتان افزایش یافت.

مقدمه: در تولید فرآورده های زیستی با ارزش افزوده پایین، هزینه سوبسترا سهم زیادی از قیمت تمام شده محصول را تشکیل می دهد؛ بنابراین، انتخاب یک سوبسترای ارزان قیمت که دارای بازده بالایی از محصول باشد، می تواند قیمت تمام شده محصول را تا حد زیادی کاهش دهد. نشاسته به عنوان یکی از منابع کربن فراوان و ارزان قیمت می تواند سوبسترای مناسبی برای تولید صمغ زانتان باشد. تاکنون در بیشتر تحقیقات انجام شده بر روی تولید میکروبی صمغ زانتان، از گلوکز به عنوان سوبسترای اصلی استفاده شده است.مواد و روش ها: در این تحقیق، تولید میکروبی صمغ زانتان توسط باکتری زانتاموناس کمپستریس PTCC 1473 با استفاده از نشاسته هیدرولیز شده بررسی شده است. دو عامل زمان و غلظت منبع کربن (نشاسته هیدرولیز شده) با استفاده از روش تحلیل آماری سطح رویه پاسخ-طراحی ترکیبی مرکزی (RSM-CCD) بهینه شده است. هر دو عوامل موثر بر تولید زانتان از سوبسترای نشاسته هیدرولیز شده شناخته شدند.نتایج: بر اساس نتایج حاصل از تحقیق، زمان 38.4 ساعت و غلظت 56.0 گرم بر لیتر از نشاسته هیدرولیز شده، به عنوان زمان و غلظت بهینه از سوبسترا برای تولید 8.34 گرم بر لیتر صمغ زانتان به دست آمدند.بحث و نتیجه گیری: این نتایج نشان دهنده قابلیت استفاده از نشاسته هیدرولیز شده به عنوان یک منبع کربن ارزان قیمت و ضایعاتی به جای گلوکز برای تولید زانتان است. همچنین، از بین دو عامل غلظت منبع کربن و زمان، عامل غلظت منبع کربن اثر بیشتری بر تولید زانتان داشت. این دو عامل با یکدیگر اثر متقابل نداشته و هر یک به تنهایی موثر بودند.

در این پژوهش تولید بیوپلیمر زانتان در دو سوبسترای پساب خام کارخانه های روغن زیتون و پساب پیش تصفیه شده با روش انعقاد و لخته سازی بررسی شد. یون های آلومینیوم و آهن و آهک به عنوان منعقدکنندۀ کاهش بار آلاینده های موجود در این پساب به کار رفت. بیشترین میزان حذف COD و PPH به ترتیب 24 و 31 درصد در استفاده از 4 گرم بر لیتر کلرورفریک حاصل شد. باتوجه به قیمت مناسب آهک و تأثیر آن در ایجاد قلیائیت مورد نیاز سایر منعقدکننده ها، ترکیب منعقدکننده های مختلف با آهک نیز بررسی شد. نتایج نشان می دهد که ترکیب آن ها با آهک علاوه بر افزایش 2 برابری بازده حذف آلاینده ها، موجب کاهش میزان مصرف منعقدکننده نیز می شود. برای نمونه؛ ترکیب 4 گرم بر لیتر آهک با 3 گرم بر لیتر کلرورفریک موجب حذف 48 و 65 درصدی COD و PPH (به ترتیب) می شود. برای بررسی تأثیر کاهش غلظت PPH بر تولید زانتان، ابتدا رشد میکروب زانتوموناس کمپستریس و تولید زانتان در غلظت های مختلف پساب خام و سپس پساب پیش تصفیه شده بررسی شد. نتایج نشان می دهد که فرایند پیش تصفیه موجب افزایش تولید زانتان می شود؛ به طوری که بیشترین میزان زانتان تولیدی در پساب خام در غلظت 40 درصد، معادل 4 گرم در لیتر و در پساب تصفیه شده در غلظت 70 درصدی و به میزان 13 گرم در لیتر است. بنابراین استفاده از روش های پیش تصفیه و کاهش ترکیبات سمی زیستی پساب زیتون، علاوه بر افزایش چشم گیر میزان زانتان تولیدی، منجربه کاهش میزان رقیق سازی پساب نیز می شود.

مقدمه: در این تحقیق کارایی فعالیت ضدمیکروبی نانوذرات Zn و Cu سنتزشده به روش زیستی بر باکتری های گرم مثبت و گرم منفی بیماری زای مقاوم در عفونت های بیمارستانی بررسی گردید. مواد و روش ها: نانوذرات اکسید روی با استفاده از باکتری زانتوموناس کمپستریس و نانوذرات مس و با استفاده از باکتری سودوموناس استوتزری سنتز شدند. برای تاثیر غلظت های مختلف نانوذرات بر باکتری ها، به روش ماکرودایلوشن غلظت های 01/0، 1 /0، 5/0، 1 و 5/1 درصد از نانوپارتیکل های روی و مس (محیط کشت+نانوذرات) تهیه و به غلظت cell/ml 105 از هریک از باکتری های بررسی شده اضافه گردید. ظروف حاوی محیط کشت های تیمار (باکتری+نانوذرات) و محیط های کشت کنترل در انکوباتور شیکر قرار داده شدند؛ سپس OD محیط های تیمار و کنترل مثبت و کنترل منفی تعیین گردید. یافته ها: در نتایج آنالیز آماری مشخص شد، نانوپارتیکل هایCu و Zn با غلظت 5/0 درصد قادر به حذف تقریبا 100 درصد باکتری های کلبسیلا پنومونیه، اسینتوباکتر بومانی و استافیلوکوکوس اوریوس هستند و غلظت 1/0 درصد برای هر سه باکتری باکتریواستاتیک بود. بحث و نتیجه گیری: نتایج به دست آمده از تعیین خاصیت ضدباکتریایی نانوذرات نشان داد که میان غلظت نانوذره و درصد حذف باکتری ارتباط مستقیم وجود دارد.

یک بیماری لگه برگی و سوختگی برگ چغندرقند (Beta vulgaris L) با عامل ناشناخته ای در مزارع اطراف اصفهان از سال 1372 مشاهده شده است. لکه های سوخته دایره ای یا نامنظم به قطر کمتر از یک تا چندین سانتیمتر روی برگ ها ظاهر شده و با گسترش لکه ها و بهم پیوستن آنها سطح وسیعی از برگ سوخته به نظر می رسد. یک باکتری گرم منفی، هوازی، غیر متحرک و میله ای شکل از برگهای دارای علایم جدا گردید. کلنی باکتری روی محیط آگار غذایی حوای ساکارز زرد، برجسته، صاف و غیر لعاب دار بود. جدایه ها اکسیداز منفی و غیر فلورسانت بوده و کازئین، ژلاتین ، اسکولین، نشاسته و توئین - 80 را هیدرولیز کردند. نتایج آزمونهای تولید آرجی نین دی هیدرولاز، اوره آز و لسیتیناز، احیاء نیترات و تولید اندول و استوئین منفی بود. بعضی جدایه های از سیستین SH2 تولید کردند. رشد باکتری در حضور 0.1 درصد تری فنیل تترازولیوم کلراید، 2.5 درصد کلرید سدیم و 30 درصد گلوکز متوقف گردید. فرکتوز، گلوکز ، سلوبیوز، ترهالوز، ساکارز، مالتوز، ملی بیوز، زایلوز، گلیسرول، نشاسته ، دکسترین، آمیگدالین، اربوتین، لاکتات، مالات، D و L آلانین و پرولین از جمله منابع کربن قابل استفاده برای رشد باکتری بودند. هیچ یک از جدایه نتوانستند از ادونیتول، دلسیتول، اینوزیتول، رامنوز یا تارتارات استفاده کنند. جدایه ها تولید رنگدانه زانتومونادین نمودند. بیماریزایی جدایه ها با مایه زنی روی جدایه های بدست آمده از چغندر قند به اثبات رسید. بر اساس ویژگی های فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی جدایه های بدست آمده از چغندر به عنوان Xanthomonas sp. شناسایی شدند. ویژگی های فنوتیپی، نقوش الکتروفورزی پروتئین های سلولی و نوع علائم ایجاد شده توسط جدایه ها در چغندرقند با ویژگیهای مربوط به باکتری Xanthomonas sp. Betae )قبلا (X. campestris pv. Betae گزارش شده از برزیل، متفاوت است. به نظر می رسد سوختگی برگ چغندرقند در ایران یک بیماری قبلا توصیف نشده و باکتری عامل گونه یا پاتووار جدیدی از جنس Xanthomonas باشد.

متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد، لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.